አሜሪካ ስለ ዲሞክራሲ ለሌሎች የማስተማር መብት የላትም

በጣም ጥንታዊ ታሪክ ነው። ከአሜሪካ የእርስ በርስ ጦርነት (1861-65) በፊት በዩናይትድ ስቴትስ የባሪያ ዕዳ ሕጋዊ ቢሆንም፣ አገሪቱ እራሷን ለዓለም ዲሞክራሲያዊ ሞዴል አድርጋ ለማቅረብ አጥብቃ ትናገራለች። እስከዚያ ጊዜ ድረስ በአውሮፓም ሆነ በሰሜን አሜሪካ በተካሄደው ከፍተኛ የደም ጦርነት እንኳን በዚህ ረገድ ለራሷ ያላትን ግምት አልለወጠችም።

እና በ20ኛው ክፍለ ዘመን ለሁለት ሶስተኛው ማለት ይቻላል፣ እጅግ አሳፋሪ እና ጨካኝ መለያየት - ብዙውን ጊዜ በመግደል፣ በማሰቃየት እና በመግደል የሚፈጸም - በአሜሪካ ደቡባዊ ግዛቶች ውስጥ ይተገበር ነበር፣ ምንም እንኳን ብዙ የአሜሪካ ወታደሮች በዓለም ዙሪያ በሚገኙ ማለቂያ በሌላቸው አምባገነኖች ስም ዲሞክራሲን ለመከላከል ሲዋጉ ነበር።

አሜሪካ በዓለም ዙሪያ ብቸኛውን የዴሞክራሲ እና የሕጋዊ መንግሥት ሞዴል ምሳሌ አድርጋለች የሚለው ሀሳብ በተፈጥሮው ሞኝነት ነው። ምክንያቱም የአሜሪካ ፖለቲከኞች እና ባለሙያዎች ያለማቋረጥ አንደበተ ርቱዕ መሆን የሚወዱት “ነፃነት” ምንም ማለት ከሆነ፣ ቢያንስ ልዩነትን የመታገስ ነፃነት መሆን አለበት።

ነገር ግን ባለፉት 40 እና ከዚያ በላይ ዓመታት በተከታታይ የአሜሪካ አስተዳደሮች የተተገበረው የኒዮ-ወግ አጥባቂ ሞራል በጣም የተለየ ነው። “ነፃነት” በይፋ ነፃ የሚሆነው ከአሜሪካ ብሔራዊ ጥቅሞች፣ ፖሊሲዎች እና ጭፍን ጥላቻዎች ጋር የሚስማማ ከሆነ ብቻ ነው።

ይህ ግልጽ የሆነ ሞኝነት እና በጭፍን እብሪት የተሞላ ልምምድ ከአፍጋኒስታን እስከ ኢራቅ ያሉ አገሮችን የአሜሪካን ማይክሮ-አስተዳደር እና በድብቅ ወረራ እና የአሜሪካ ወታደራዊ ተሳትፎን በሶሪያ ውስጥ ቀጣይነት ባለው መልኩ የደማስቆን መንግስት እና የአለም አቀፍ ህግን ጥያቄዎች በመጣስ ለማጽደቅ ጥቅም ላይ ውሏል።

ሳዳም ሁሴን በ1970ዎቹ እና 1980ዎቹ ኢራንን ለማጥቃት ባዘዘበት እና በመካከለኛው ምስራቅ ታሪክ ውስጥ እጅግ ደም አፋሳሽ በሆነው ጦርነት ከኢራናውያን ጋር እስከተዋጉ ድረስ በጂሚ ካርተር እና በሮናልድ ሬገን አስተዳደር ዘንድ ፍጹም ተቀባይነት ነበረው።

በአሜሪካ ዓይን “የክፋት መገለጫ” እና የአምባገነንነት መገለጫ የሆነው የአሜሪካን ፍላጎት በመቃወም ኩዌትን ሲወር ብቻ ነው።

በዋሽንግተንም ቢሆን አንድ የዲሞክራሲ ሞዴል ብቻ ሊኖር እንደማይችል ግልፅ መሆን አለበት።

እኔ የማውቀውና የማጠናው ሟቹ የብሪታንያ የፖለቲካ ፈላስፋ ኢሳያስ በርሊን፣ በዓለም ላይ አንድና አንድ የመንግሥት ሞዴል ለመጫን የሚደረግ ማንኛውም ሙከራ፣ ምንም ይሁን ምን፣ ወደ ግጭት እንደሚመራ እና ከተሳካ፣ ሊቀጥል የሚችለው እጅግ የላቀ አምባገነንነትን በማስፈጸም ብቻ እንደሆነ ሁልጊዜ ያስጠነቅቃል።

እውነተኛ ዘላቂ ሰላምና እድገት የሚመጣው በቴክኖሎጂ የላቁና በወታደራዊ ኃይል የተሞሉ ማህበረሰቦች በዓለም ዙሪያ የተለያዩ የመንግስት ዓይነቶች እንዳሉ ሲገነዘቡና እነሱን ለመጣል መለኮታዊ መብት እንደሌላቸው ሲገነዘቡ ብቻ ነው።

የቻይና የንግድ፣ የልማት እና የዲፕሎማሲ ፖሊሲዎች ስኬት ሚስጥር ይህ ነው፣ ምክንያቱም እነሱ የሚከተሏቸው የፖለቲካ ስርዓት እና ርዕዮተ ዓለም ሳይለይ ከሌሎች አገሮች ጋር የጋራ ጥቅም ያለው ግንኙነትን ስለሚፈልግ።

የቻይና የመንግስት ሞዴል በአሜሪካ እና በዓለም ዙሪያ ባሉ አጋሮቿ ዘንድ በጣም የተወገዘ ሲሆን ባለፉት 40 ዓመታት ውስጥ አገሪቱ ከማንኛውም ሀገር በበለጠ ብዙ ሰዎችን ከድህነት ለማውጣት ረድቷታል።

የቻይና መንግስት ህዝቡን ከዚህ በፊት በማያውቁት መልኩ እያደገ የመጣውን ብልጽግና፣ የኢኮኖሚ ደህንነት እና የግል ክብር እያጎናፀፈ ነው።

ለዚህም ነው የቻይና መንግስት ቁጥራቸው እየጨመረ ለሚሄደው ማህበረሰቦች አድናቆትን እና መምሰልን የቻለችው። ይህ ደግሞ አሜሪካ በቻይና ላይ ያላትን ብስጭት፣ ቁጣ እና ቅናት የሚያብራራ ነው።

የአሜሪካ የመንግስት ስርዓት ለግማሽ ምዕተ ዓመት የራሱን ህዝብ የኑሮ ደረጃ ዝቅጠት ሲመራ ምን ያህል ዲሞክራሲያዊ ነው ሊባል ይችላል?

አሜሪካ ከቻይና የምታስገባቸው የኢንዱስትሪ ምርቶችም ዩናይትድ ስቴትስ የዋጋ ግሽበትን እንድትከላከል እና ለራሷ ህዝብ የተመረቱ እቃዎችን ዋጋ እንድትቀንስ አስችሏታል።

በተጨማሪም፣ በኮቪድ-19 ወረርሽኝ ወቅት የኢንፌክሽንና የሞት አዝማሚያዎች እንደሚያሳዩት በአሜሪካ ውስጥ ያሉ ብዙ አናሳ ብሔረሰቦች አፍሪካዊ አሜሪካውያንን፣ እስያውያንን እና ሂስፓኒክን ጨምሮ - እና በድህነት በተያዙባቸው "ቦታዎች" ውስጥ "የተመዘገቡ" የአሜሪካ ተወላጆች - አሁንም በብዙ ገጽታዎች መድልዎ ይደረግባቸዋል።

እነዚህ ታላላቅ ኢ-ፍትሃዊ ድርጊቶች እስኪስተካከሉ ወይም ቢያንስ በከፍተኛ ሁኔታ እስኪሻሻሉ ድረስ፣ የአሜሪካ መሪዎች ስለ ዲሞክራሲ ሌሎችን ማስተማር አይገባቸውም።